اولین باران پاییزی

و بی منّت

    مرا به دنیا سپردی ،

                   گوش به جانم ندادی

                   که

                   بشنوی

                   فریاد نگاهی را

                   که می گفت:

                   دل اسیر توست

                   نه دنیا !